Μια διαχρονικά αναπάντητη ερώτηση

Ποιος και πότε θα βρεθεί πολιτικός με «αδένες» που θα βάλει «όρους και κανόνες» στα ΜΜΕ;
ΟΧΙ μόνον γιατί ΑΦΕΛΛΗΝΙΖΟΥΝ-ΑΦΑΝΔΡΙΖΟΥΝ-ΑΠΟΒΛΑΚΩΝΟΥΝ τον λαό (εσκεμμένα ή μη)
ΟΧΙ μόνον γιατι καθοδηγούν και μονοδρομούν τον πολίτη.
ΟΧΙ μόνον γιατί «χωρεύουν στα γόνατά τους» κυβερνήσεις και κυβερνώντες. ΑΛΛΑ γιατί με τις υποκείμενες επιλογές τους θα συρρικνώσουν, εκτός απ΄τα ήθη- τα έθιμα- τις αξίες και την ίδια την Ελλάδα.

Aκούσματα

Εδώ και 20 χρόνια έχουν κουράσει οι όροι:
ανασύνταξη-ανασύσταση-ανασυγκρότηση-αναγέννηση και επανίδρυση.ΕΛΕΟΣ πια.

Ακούγεται τελευταίως κάτι γι' αλλαγή ονόματος. Αυτό ισοδυναμεί με «ΔΙΑΖΥΓΙΟ» με την ιστορία μας. Εκεί που χρειάζεται «ΔΙΑΖΥΓΙΟ» είναι με τις... πρακτικές ΜΑΣ.

Όταν ένα μπουρδέλο δεν πάει καλά ΔΕΝ αλλάζουμε τα έπιπλα. Αλλάζουμε τις πουτάνες.

Ένας πολιτικός σχηματισμός και ιδιαίτερα ένα κίνημα σαν το ΠΑΣΟΚ... ΕΚΠΝΕΕΙ... όταν δεν ...ΕΜΠΝΕΕΙ. Και αυτό, δυστυχώς, είναι το ζητούμενο.

Αντρέας Παπανδρέου

Ο Αντρέας Παπαντρέου ήταν ένας πολιτικός γενάρχης και όχι πολιτικός μάνατζερ.
Ένας πολιτικός που: Συγκλόνιζε τις κοινωνικές δυνάμεις. Προκαλούσε έντονα πάθη.
Ένας πολιτικός με ΘΥΕΛΩΔΗ σταδιοδρομία με... άλματα και ασυνέχειες.
Ένας πολιτικός που έκανε τους φτωχούς της Ελληνικής κοινωνίας να ΝΟΙΩΣΟΥΝ ασφάλεια και προστασία (όρους που στα 150 χρόνια της ΔΕΞΙΑΣ, τους διάβαζαν ΜΟΝΟΝ στην... εγκυκλοπαίδεια)
Ένας ηγέτης αναντικατάστατος
Ένας ΑΝΤΡΑΣ με ΟΛΕΣ τις «προδιαγραφές»
Ένας ΑΝΤΡΑΣ που όταν χόρευε ζεϊμπέκικο «έγερνε» μπροστά απ΄το βάρος των «αδένων» του.

Kώστας Σημίτης

• Ο άνθρωπος που μίσησε το όνομα Παπανδρέου
• Ο «Λογιστής Κυβερνήτης-μάνατζερ»
• Ο Δημοκρατικός Πολιτικός, ο ΜΗ έχων ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση με τον Σοσιαλισμό
• Ο πρωθυπουργός των ΕΡΓΩν, της αναγνωρισιμότητας, της χώρας που θα τον γράψει η ιστορία, ΟΜΩΣ:
• Ο πρωθυπουργός που αγάπησε τους αριθμούς ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ απ΄τον ΑΝΘΡΩΠΟ
• Ο «χειρότερος» αρχηγός Σοσιαλιστικού κόμματος.
• Η επιλογή του να απέχει από τις διαδικασίες του κόμματος και τα συλλογικά όργανα καταδεικνύει ΤΟ ΠΩΣ αντιλαμβάνεται την άσκηση πολιτικής

ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Ο Σημίτης και τα εξαπτέρυγά του, να καταλάβουν πως το ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ έχει ανάγκη από... «σοφούς γέροντες» και «στρατηγούς», αλλά από ΑΠΛΟΥΣ στρατιώτες. Έτσι θα απαλλάξει τη χώρα απ' την... πρωτόγνωρη... ΔΕΞΙΑ που έφερε στη χώρα ο ίδιος ο Σημίτης με τις πρακτικές της τελευταίας διετίας της διακυβερνήσεως του.
Καιρός να καταλάβουμε ΟΛΟΙ πως ΔΕΝ υπάρχουν πολλά ΠΑΣΟΚ αλλά ΕΝΑ αδιαίρετο κι' ενωμένο.
Είναι πλέον ώρα να καθυποτάξουμε όλα τα ΕΓΩ μας στο ...ΕΜΕΙΣ.

Η νεολαία παρούσα, οι πολιτικοί απώντες και η πολιτική απούσα

Στο βωμό του «κόμματος» χάθηκε η «πολιτική» σε αυτή την έρμη τη χώρα. Η «πολιτικοποίηση» των πολιτών είναι «αναγκαία» και δη των νέων σε χώρες ελεύθερες-δημοκρατικές. Αποτελέσματα αυτής ποτέ δεν ήσαν αποκαΐδια-μπάζα-ερείπια-φτώχια-ανεργία-νεκροί. Η «κομματικοποίηση» των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων σαν αποτέλεσμα, σ' ΑΥΤΗ τη χώρα έχει αφήσει: εμφύλιο-εξορίες-πλουτισμό των λίγων-Μπελογιάννη-Λαμπράκη-Πέτρουλα-λα-Χούντα-Μαντηλαρά-Μουστακλή-Παναγούλη-17 Ν-Καλτετζά-τον μικρό Αλέξη σήμερα και τέλος Ο,ΤΙ συνέβει σήμερα τον Δεκέμβρη μήνα. Ποιός θα σώσει την Ελλάδα και τους πολίτες της απ΄την «επιδημία», τη «μόδα» της καταστροφής; Ποιός θα απαντήσει στα τόσα ΓΙΑΤΙ;; Ποιος θα απαντήσει στο ΠΟΙΟΙ;; Είναι οι μαθητές; Και αν είναι ΓΙΑΤΙ;;Είναι οι φοιτητές; Και αν είναι ΓΙΑΤΙ;; Είναι οι κουκουλοφόροι; Και αν είναι ΓΙΑΤΙ;; Είναι γνωστοί-άγνωστοι; Και αν είναι ΓΙΑΤΙ;; Και αν είναι όλοι μαζί ΑΥΤΟΙ; Το κράτος που είναι; Οι πολιτικοί, οι εκλεγμένοι πολιτικοί, που είναι;
Μπλε-πράσινα-κόκκινα-μαύρα και εμπριμέ «ΓΥΑΛΙΑ» τους «καλύπτουν» τα ματιά!!! ΟΛΑ αυτά τα τραγικά είναι αποτέλεσμα μιας καταναλωτικής κοινωνίας χωρίς όραμα, ιδανικά, αξίες. Βυθισμένοι σε λήθαργο απολίτικη ΑΛΛΑ κομματικοποιημένη και αποχαυνωμένη απ' τα πορνοριάλιτι. Σ' αυτό το χάος, σ' αυτή τη διάλυση του κοινωνικού ιστού πρωτοστατούν τα ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ που τρέφονται με αίμα και σπέρμα.
Συναγωνιζόμενοι στην μόνη «αξία» την τηλεθέαση. Δεν βλέπουν πως η χώρα «μικραίνει». ΔΕΝ βλέπουν το μέγεθος των καταστροφών που μας έκανε ΟΛΟΥΣ φτωχότερους. ΔΕΝ βλέπουν πως η τουρίστες δεν έρχονται όταν τα τζάμια των ξενοδοχείων είναι σπασμένα και όταν τα δακρυγόνα διώχνουν το οξυγόνο. Δεν βλέπουν ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν πρόκειται να επενδύσει σε αυτή τη χώρα. ΑΝ τα έβλεπαν θα μπορούσαν, ΑΝ ΗΘΕΛΑΝ, να βγάλουν στο γυαλί (αντί τις ντίβες, τα ριάλιτι, τους ομοφυλόφιλους, τους αναλυτές της πλάκας). Καθηγητές-φοιτητές-μαθητές-ψυχολόγους-πολιτικούς-αστυτνομικούς-αναρχικούς-αντιεξουσιαστές και να τους θέσουν ΠΡΟ των ευθυνών τους ΔΕΣΜΕΥΟΝΤΑΣ τους για ΕΙΡΗΝΗ. Για ΕΘΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ.
Με κοινή συμφωνία, απ' το ΓΥΑΛΙ:
δέσμευση από τους μεν ΓΙΑ: αύξηση των χρημάτων για την παιδεία. Αύξηση διδακτικών ωρών ώστε να έχουν πληρέστερη κατάρτιση για να μπορέσουν να αντέξουν στο διεθνή ανταγωνισμό. Αύξηση των χρημάτων για την υγεία. ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ κοινωνικό κράτος.
Δέσμευση από τους ΔΕ: για «ΛΙΓΟΤΕΡΗ» ανυπακοή και για «ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ» ασφάλεια.

Ο Υποκριτής καταλληλότερος

Στις 15 Δεκέμβρη του 2008 σε κάποια αίθουσα της Βουλής των Ελλήνων γράφτηκε το μανιφέστο μιας «ηθικής επανάστασης». Το συνέταξε και το υπέγραψε ο «καταλληλότερος», ο «σεμνός και ταπεινός» ΠΛΗΝ όμως τελών εν αγνοία των ΠΑΝΤΩΝ σ' ότι γίνονται σ' αυτή την έρμη τη χώρα. Ο «ανημέρωτος» και «εκπλαγής» τα μάλα για ό,τι έχει σχέση για... κάποια υπόθεση του λεγόμενου Βατοπεδίου. Το ονόμασε, ξαφνικά, σκάνδαλο και ζήτησε συγνώμη όχι για το σκάνδαλο ΑΛΛΑ για το ότι ΔΕΝ ενημερώθηκε. Η τελευταία πράξη του έργου έκλεισε με το μνημειώδες και αμίμητο ρηθέν, από κυβερνήτη χώρας, «αναλαμβάνω την ευθύνη» (θεωρητικά και όχι πρακτικά)
ΚΑΙ ΜΕΤΑ;
Όλοι χειροκροτήσαμε στο τέλος της παράστασης τους ηθοποιούς και ιδιαιτέρως τον πρωταγωνιστή. Τον γλυκό και αεράτο ζεν πρεμιέ, εν μέσω αποθεώσεως των συμπρωταγωνιστών του θιάσου.
ΟΛΟΙ του θεάτρου, οι θεατράνθρωποι, ευτυχισμένοι εμείς, οι θεατές, προβληματισμένοι και διερωτόμενοι άραγε ζούμε στην ίδια χώρα με τον πρωταγωνιστή και το «μπουλούκι» του;
Δυστυχώς απάντηση ΔΕΝ θα πάρουμε και το χειρότερο είναι πως θα ξαναδούμε κι' άλλο τέτοιο έργο και πάλι θα χειροκροτηθεί. Έτσι βλέπεις ορίζει το Σαβουαρ Βιβρ.

Για τις Εθνικές Εκλογές της 16/9/2007

Ήττα με τα χαμηλότερα ποσοστά απ' το 1981. Ακούστηκε πολύ η λέξη «ΕΠΑΡΚΕΙΑ». Ιδιαίτερα ακούστηκε (και με ένταση) από άτομα που με τις λειτουργίες τους και την... ολιγωρία τους προκάλεσαν την ήττα. Μιλούσαν για «επάρκεια» και «ανεπάρκεια», γι' ανθρώπους που την ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ προβλεπόμενη ήττα την έκαναν ΑΠΛΗ ήττα.
Μιλούσαν για «επάρκεια» άτομα που μπήκαν στο ΠΑΣΟΚ για να «γίνουν» και ΟΧΙ να «δίνουν».
Άτομα που τους ανατέθη να διαχειριστούν το «γάλα» απ' την «αγελάδα» κι' αυτοί κόψαν και τα «βυζιά».
Μιλούσαν γι' «ανεπάρκεια» άτομα που: τα χρόνια 2001 μέχρι 2004 «καβάλησαν» τα ΜΜΕ και πορεύτηκαν ξεχνώντας το λαό. Άτομα που τα «πήραν» στη πλάτη τους τα ΜΜΕ και τα «συμφέροντα» κι' όταν είδαν στο τέλος του 2004 ότι ΔΕΝ τους χρειάζονταν ΠΙΑ τους «πέταξαν» κι' «ακούμπησαν» ΑΛΛΟΥ.
Άτομα που φόρτωσαν στον «ανεπαρκή» (γι' αυτούς) να διαχειριστεί την... ΟΡΑΤΗ... πολιτική συντριβή.
Μέχρι να φτάσουν την προοδευτική παράταξη στην πολιτική-εκλογική συντριβή. ΠΟΙΑ ήταν η «επάρκεια» ΟΛΩΝ αυτών των κυρίων;
Ω! του φαρισαϊσμού και της άκρατης ιδιοτέλειας!!!!
Μας τέλειωσαν ΠΙΑ οι εποχές των «αγώνων». Μπαίνουμε, δυστυχώς, στις εποχές των «σιαγόνων». Από 'δω και πέρα ξεκινάει το γνωστό «ΤΡΟΠΑΡΙ» της Δεξιάς με το τρίπτυχο εναντίων του «αντιπάλου»
1) επικοινωνιακός αποκλεισμός
2) Πόλεμος απ' τα ΜΜΕ
3) Επιλογική προβολή

---2008---

Στην λογική της απαξίωσης του αντιπάλου επιστρατεύουν τους, επί του ασφαλούς, τιμητές των ΠΑΝΤΩΝ.
Αλαβάνος-Τσίπρας-Παπαρήγα-Καρατζαφέρης, οι μεγάλοι «Ιεροεξεταστές» της... ηθικής, της... πολιτικής, της... επιχειρηματικής και της... κοινωνικής εξέλιξης σε ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ.
Θα συμφωνούσα πως ΟΛΟΙ αυτοί θα ήσαν καλοί ακόμη κι' απαραίτητοι ΩΣ μοχλός πίεσης του συστήματος.
Μέχρι εκεί όμως.
Δεν μπορεί τα ΑΚΡΑ να είναι ο «Γενικός Επιθεωρητής της χώρας». Με ό,τι ΑΥΤΟ συνεπάγεται.

Kρίση Αξιών

Βλέπουμε να χάνονται, να αμφισβητούνται και να δοκιμάζονται: ο πυρήνας της οικογένειας, το σχολείο, η Δικαιοσύνη, η Εκκλησία, ο Στρατός, η Αστυνομία, η πολιτική αντιπροσώπευση και η οργάνωση της οικονομίας.
Για όλα ΑΥΤΑ και σε όλα ΑΥΤΑ τι απαντάει το ΠΑΣΟΚ;
Το δε ζητούμενο, απ' όπου και θα κριθεί (και θα δείξει τη διαφορά του) είναι το ΠΩΣ θα το χειριστεί ΑΥΡΙΟ σαν κυβέρνηση.
Η Δεξιά, πότε σαν «Συναγερμός», πότε σαν «ΕΡΕ», πότε σαν «Χούντα», πότε σαν «Ν.Δ» μας είχε κολλήσει τον χωροφύλακα στην πλάτη. Του έδειχνε τον ίσκιο του στις 5 το απόγευμα και τον είχε πείσει ότι είναι 4 μέτρα, κι' αυτός, ο έρμος, το πίστεψε (με ό,τι αυτό συνεπάγεται).
Ήρθε το ΠΑΣΟΚ το 1981 με έναν ΜΕΓΑΛΟ Αντρέα και μας «ξεκόλλησε» από την πλάτη τον χωροφύλακα.
Έμαθε τον χωροφύλακα να μην «κοιτά» τον ίσκιο του, κι' έτσι εμπέδωσε ότι έχει το ύψος του πολίτη.
Αυτό δεν άρεσε στο Μητσοτάκη το 1991 και «φτου κι' απ' την αρχή» είπε, ο «λεβέντης» πολιτικός το μνημειώδες «είσαι το κράτος». Και να ξανά μανά ο αμίμητος Πολύδωρας με το κατάπτυστο αρχαιοπρεπές «είστε οι πραίτορες».

Αποτέλεσμα ο Δεκέμβρης του 2008.

Διακύβευμα: Θα καταφέρει το ΠΑΣΟΚ σαν Κυβέρνηση να ξαναποκτήσει το κύρος της η Αστυνομία;
Θα καταφέρει να εμπνεύσει τον σεβασμό του πολίτη στην Αστυνομία; Θα καταφέρει να κάνει τον Αστυφύλακα και τον πολίτη να «περπατούν δίπλα ο ένας στον άλλο»;

Αν ΟΛΑ αυτά δεν τα καταφέρει και ΜΑΛΙΣΤΑ στους έξι (6) πρώτους μήνες, τότε το παιχνίδι χάθηκε. Τότε θα πειστεί ο κόσμος πως ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ είναι.

Επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία θα περιμένω να... πεθάνω μαζί ΤΗΣ.

Ευχές...

Στο καιρό της μεγάλης στέγνας που μαραίνει τούτη την έρμη τη χώρα και τις ψυχές μας, ας μείνουμε άνθρωποι.

Χρόνια πολλά και όρθιοι

Γιάννης Καϋμενάκης

Γράμμα στον Πρόεδρο Γιώργο Α. Παπανδρέου

Καισαριανή 2-1-2008

Το ότι η οικονομική και Μιντιακή εξουσία και κατά το …νεοτερίστικο η «Διαπλοκή», προσπαθεί να ποδηγετήσει την πολιτική (και όχι μόνον) εξουσία είναι ΓΕΓΟΝΟΣ.

Δεν χρειάζονται, δα,… κυάλια για να δει κανείς πως απ’ το 1996 μέχρι το 2004, ΑΥΤΗ (η «ΔΙΑΠΛΟΚΗ») έσερνε στην «πλάτη» της την τότε πολιτική ηγεσία. Μια ηγεσία που συνδέθηκε (όχι ιδεολογικά αλλά…ΑΤΟΜΙΚΑ) με Νεοφιλελεύθερες επιλογές όχι ΜΟΝΟΝ στην οικονομική αλλά (δυστυχώς) και στην κοινωνική πολιτική. Μια πολιτική που είχε αρχίσει να σαπίζει στα …ΠΑΡΑ (παραπαιδεία ΠαραΙατρική-παρακράος-παραοικονομία…) και στον… ΠΑΡΑ. Μια ηγεσία που στην, ΦΑΙΝΑΚΙΟΝ, προσπάθεια να τηθασεύσει τη «ΔΙΑΠΛΟΚΗ» απλά έκανε το πιο εύκολο… «προσαρμόστηκε στις επιταγές» της ΚΑΙ μέχρι τη στιγμή που ΑΥΤΗ την χρειαζόταν. Μετά… το βούλιαξε το καράβι (δεν είχε πρόβλημα… ακούμπησε αλλού).

Μια ηγεσία που ΔΕΝ άντεξε στη δύναμη της «ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ». Της «ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ» που αντλεί την δύναμη της από την ΙΔΙΑ την πολιτική «Νομενκλατούρα» που αντλεί απ’ τους Νεόκοπτους «λιγούρηδες» που μπήκαν στην πολιτική όχι για να ΚΑΝΟΥΝ αλλά για να …ΓΙΝΟΥΝ. (Μην τρομάξει η αλήθεια αφού… ΟΛΟΙ μας την ξέρουμε αδέλφια).

Στην αρχή του: «ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό» κινούντε ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ …παρέα μ’ ΟΛΟΥΣ τους… «εμπριμέ»… ΑΛΛΟΥΣ!!! Ακούσαμε, κι’ αναθαρύναμε, απ’ το σύντροφο Πρόεδρο Γιώργο Παπαντρέου για: έλεγχο στα «συμφέροντα» για: λειτουργίες μέσα από αρχές και νόμους.

Πόσο άραγε θ’ αντέξεις φίλε Πρόεδρε.

ΔΕΝ «πρόκαμες» να το πεις σε… πρόλαβαν οι «εφιάλτες», οι σφογκοκωλαριοι της «ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ» που μπρος στην προσωπική αρρωστημένη φιλοδοξία τους έχουν «χεσμένη» και την ιδεολογία και τον «άνθρωπο».

Τα Πολιτικά ανθρωπάκια που μεσ’ απ΄τα πολλά που ξέρουν τους διαφεύγει η διαφορά μεταξύ ΗΓΕΤΗ και ΗΓΕΜΟΝΑ.

Φίλε Πρόεδρε ΔΕΝ είν’ ντροπή να λέει κανείς τα πράγματα με τ’ όνομα τους. Θάλεγα πως είναι… λεβεντιά και γενναιότητα. Μάλιστα όταν πρόκειται για να ένα πολιτικό σχηματισμό, ένα κόμμα που εκφράζει (όσο εκφράζει… ΠΛΕΟΝ) την ιδεολογία σου, τις αγωνίες σου, τα οράματά σου, τα πιστεύω σου, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ, πιστεύω, να το χαρακτηρίζεις και να το κριτικάρεις ΣΚΛΗΡΑ. Δηλεί αγάπη και προσπάθεια ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ.

Το ΠΑΣΟΚ σήμερα εμφανίζεται πολιτικά ΕΥΝΟΥΧΙΣΜΕΝΟ και όχι από την ιδεολογία του ΑΛΛΑ από ανίκανα «πολιτικά ανθρωπάκια» που τα τελευταία χρόνια διαχειρίστηκαν κατά το ΔΟΚΟΥΝ την ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ αυτού του κινήματος (κόμματος) που μας εμφύτευσε και χάραξε ανεξίτηλα μέσα απ’ τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη ο ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ οραματιστής ιδρυτής- ΗΓΕΤΗΣ Αντρέας Παπαντρέου.

Το ΠΑΣΟΚ φίλε Πρόεδρε, από κίνημα, από κόμμα μεταλλάχτηκε σ’ ένα πολιτικό «ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ» χωρίς νόμους κι’ αρχές, χωρίς κοινωνικό σκοπό.

ΓΙΑΤΙ τα ΜΠΟΥΡΔΕΛΑ από Αρχαιοτάτων Χρόνων επιτελούσαν ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ έργο με, κάθε φορά, νόμους κι αρχές.

Οι πουτάνες πέρναγαν ΜΙΑ φορά το μήνα από ιατρικό έλεγχο, κι ήσαν ΑΚΙΝΔΥΝΕΣ.

Σ’ έπλεναν με τα «περμαγκανατ».

Σου επέβαλαν προφυλακτικό.

Πέρναγες στο «ιερό τέμενος» με σειρά.

ΕΔΩ τα «πολιτικά ανθρωπάκια», που λέγαμε, ΔΕΝ τηρούν καμιά απ΄ τις παραπάνω αρχές ΓΙ’ ΑΥΤΟ είναι άκρως επικίνδυνοι.

Το «λειτούργημα» το κάνουν για ΔΙΚΗ τους ευχαρίστηση και όχι σαν ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ έργο.

ΕΔΩ αρχίζουμε και φοβόμαστε.

Φοβόμαστε μην «μολυνθούμε».

Φοβόμαστε ΟΤΑΝ σε κάθε μας βήμα, σε κάθε μας στιγμή είν’ της μοίρας μας ν’ αντιμετωπίζουμε.

«Πολιτικά ανθρωπάκια» ελεεινά, άθλια, εμετικά, απόβλητα της νιότης μας.

«Πολιτικά ανθρωπάκια» «εμπριμέ» λωποδύτες των ονείρων μας, των ιδανικών μας, των πιστεύων μας.

ΠΡΕΠΕΙ όμως κάποτε να μάθουν ΟΛΟΙ αυτοί ΠΩΣ είν’ κι’ άλλοι που ΔΕΝ «βολεύονται με λιγότερο ουρανό.

ΠΩΣ είν’ κι’ άλλοι που ΔΕΝ χαλαλίζουν τη δυναμική τους και τη ψυχή τους, για μια θέση στους «αποπατους» της πολιτικής «τυρκουάζ» μπουρζοναξιας.

ΠΩΣ είναι αυτοί που αρνούνται την επετηρίδα της νομενκλατούρας των πολιτικά … γιδαρμεχτων!!!

ΠΩΣ είν’ αυτοί οι λίγοι που μένουν ΑΚΟΜΑ για να βροντοφωνάζουν πως ΔΕΝ μπορεί να συνεχίζουμε να είμαστε στη μέση του ΒΑΛΤΟΥ.

ΠΩΣ ΔΕΝ μπορεί τις αξίες να τις αντικαταστήσουμε με: την αφασία, τη διαφθορά, τους Κωτέτσο –Βαλιανατο –Ψηνάκηδες, τους Τριανταφυλόπουλους και τους Λαζόπουλους.

ΑΥΤΟΥΣ που «χτικιάζουν» ΑΥΤΗ τη χώρα και τους ανθρώπους της.

Κραυγή απόγνωσης λοιπόν «ας σηκωθούμε λίγο ψηλότερα».

Έτσι ΜΟΝΟΝ θα προσπαθήσουμε να καταστρέψουμε τα «τέρατα» που μας πληγώνουν κάθε μέρα και περισσότερο, που μας βρωμίζουν τη ζωή, που μας…τραβούν στον ΠΑΤΟ.

Το ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ψάχνει για «πολιτική πλατφόρμα» ΔΕΝ επιδιώκει «στροφή». Απλά είχε και «πλατφόρμα» και «προσανατολισμό» εκείνο που είχε να κάνει, εκείνο που ΠΡΕΠΕΙ είναι να επανέλθει στις ρίζες του.

ΠΡΕΠΕΙ να ΑΠΟ εκσυγχρονιστεί όχι από αρχές και θέσεις ΑΛΛΑ από «ασυγχρόνιστα» άτομα με λανθασμένο προσανατολισμό και προσωπικές πολιτικές, άτομα πολιτικώς «ανάπηρα» που έπρεπε, κατά τους Σπαρτιάτες που ήσαν τουλάχιστο 5000 χρόνια μπροστά, να είχαν πέσει ΜΟΝΑ τους στον ΚΑΙΑΔΑ της πολιτικής απαξίας και τη πολιτική λήθης.

Φίλε Πρόεδρε, μ’ ΟΛ’ ΑΥΤΑ, φοβάμαι πως ΔΕΝ θα τα καταφέρεις.

ΙΣΩΣ, πρόεδρέ μου, να είσαι ο ΜΟΝΟΣ που ΔΕΝ κατάλαβες πως ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ πια εποχές των «ΑΓΩΝΩΝ», μπήκαμε στις εποχές των «ΣΙΑΓΩΝΩΝ».

ΟΜΩΣ φίλε προχώρα. Εγώ θα είμαι μαζί ΣΟΥ γιατί είμαι βέβαιος πως θα το παλέψεις. Και ξέρω πως η προσπάθεια έχει μακρύ δρόμο και μ’ αρέσει (όπως και σε ΣΕΝΑ φαντάζομαι) η «διαδρομή» περισσότερο απ΄ τον «προορισμό».

---

Σημείωση: Το γράμμα αυτό εστάλει στον Πρόεδρο την Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2008 με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.